Nafn 
Október-Nóvember-Desember 
Þessi síða er er hýst hjá 
Skíðaferillinn
Fædd og uppalin:
Ég er fædd á Akureyri 8. Nóvember 1980 og er alin þar upp.
Sem barn og unglingur var ég mikið í íþróttum enda með mikla orku sem þurfti að nota í eitthvað. Má þar nefna fimleika, handbolta, fótbolta og skíði.
Unglingsárin:
Um 13 ára aldurinn áttu hins vegar skíði hug minn allan, þó ég hafi spilað fótbolta á sumrin svona með þrekæfingunum.
Í gegnum “Gaggann” og eitt ár í Verkmenntaskólanum á Akureyri hljóp ég heim úr skólanum á hverjum degi til að komast upp í fjall. Og þaðan náðist ég sjaldann fyrr en um kvöldmat en þá lokaði í fjallinu.
Árið sem ég varð 17 ára flutti ég til Noregs. Það voru ekki alveg sáttir foreldrar sem horfðu á eftir 16 ára stelpunni sinni fara til Noregs. En ég var ákveðin í að fara af því að þetta var eina leiðin til að sameina menntaskólanámið og skíðaiðkun svo að vel mætti fara. Foreldrar mínir sættust á þetta og hafa stutt vel við bakið á mér. Réttara sagt hefði ég aldrei náð eins langt og ég hef gert án þeirra stuðnings.
Ég var 3 ár í litlum bæ í Noregi sem heitir Geilo. Þar náði ég að ljúka stúdentsprófi sem jafngildir öðrum stúdentsprófum hér heima.
Tímabilið 2000/2001:
Ég bjó áfram í Noregi sumarið eftir útskrift og æfði þar þrek af kappi. Síðan gerði ég samning við Ástralska landsliðið og æfði með því um veturinn. Við höfðum aðsetur í Austurríki en fórum víða til að keppa og æfa og má þar nefna Sviss, Þýskaland, Frakkland, Ítalíu og Bandaríkin. Hæst ber þó að nefna heimsmeistaramótið í St. Anton í Austurríki.
Tímabilið 2001/2002:
Næsta vetur var áætlað að ég yrði áfram með Ástralíu. Í ágúst byrjun 2001 flaug ég til Nýja Sjálands og var með Ástralska landsliðinu þar við æfingar í tvær vikur. Svo flugum við til Ástralíu til að keppa og æfa þar. Það varð reyndar lítið um skíðaæfingar sökum veðurs og svo seinna snjóleysis en það varð þá þeim mun meira af þrekæfingum. Ég fór heim í lok september og fékk þá skilaboð um að ég gæti ekki æft með Ástralska liðinu vegna peninga vandamáls sem kom upp í skíðasambandinu þar. Ég varð þjálfaralaus fram eftir vetri en komst svo inn hjá Liectenstein og var með þeim frá desember byrjun og út tímabilið að undanskildum febrúarmánuði en þá var ég í Bandaríkjunum á Ólympíuleikunum í Salt Lake City. Það var að sjálfsögðu frábær upplifun og ágætis gengi þá sérstaklega í bruni sem var nokkuð ný grein fyrir mig. Ég var líka þess heiðurs aðnjótandi að vera fánaberi við setningu leikana fyrir Íslands hönd.
Tímabilið 2002/2003:
Þar sem ég bjó lengi í Noregi og þekkti bæði keppendur og þjálfara langaði mig að gera samning við þá um samstarf fyrir veturinn og það tókst. Ég æfði með Norska evrópubikarliðinu sem opnaði fyrir mig frábæra möguleika þar sem markmið mín og hinna stelpnanna í liðinu láu í sömu átt. Norðmenn eru þekktir fyrir að stefna hátt í skíðaíþróttinni svo að þjálfarar og öll æfingaaðstaða var eins og best varð á kosið. Þennan vetur stóð Heimsmeistaramótið í St. Moritz upp úr. Þar náði ég þeim markmiðum sem ég hafði sett mér fyrir leikana og endaði í 19. sæti í kombi (brun og svig samanlagt) og 27. sæti í risasvigi.
Tímabilið 2003/2004:
Þennan vetur gerði ég samning við evrópu- og heimsbikarlið Svía og æfði með þeim. Við fórum snemma upp á jökla í Evrópu til að æfa þetta sumar. Æfingar í hraðagreinum gengu framar vonum um sumarið og haustið og Svíarnir vildu ólmir senda mig á fyrsta heimsbikarmótið þann vetur í Kanada. Fyrsta æfingarferðin í bruninu gekk vel en þá endaði ég í 22. sæti. Ég náði ekki að fylgja þessu eftir á mótinu eða næsta móti en fyrir mér var bara tímaspursmál hvenar ég kæmist inn á meðal 30 bestu í heiminum. Eftir góða hvíld heima um jólin þennan vetur var ég tilbúin í slaginn á ný. Ég komst samt ekki langt því í einni af upphitunar ferðunum fyrir næsta mót sleit ég fremra krossband í vinstra hné. Ég skemmdi einnig báða liðþófana, tognaði mjög illa á innra og ytra liðbandi og fékk væga tognun í aftara krossband. Ég fór í aðgerð 2 dögum seinna og var reiknað með að ég kæmist aftur á skíði eftir 6-7 mánuði.
Tímabilið 2004/2005:
Þetta tímabil fór ég ekkert á skíði vegna meiðslanna en var í endalausum æfingum til að reyna að koma hnéinu í lag.
Tímabilið 2005/2006:
Það gekk hins vegar ekki þrautalaust fyrir sig að komast aftur á skíði. Eftir 3 aðgerðir og endalausar æfingar komst ég loksins á skíði haustið 2005 eftir 20 mánaða fjarveru. Um sumarið og haustið 2005 æfði ég eins mikið og ég gat og var nánast búin að ná fyrri vöðvastyrk en þurfti samt að fara rólega af stað í skíðaæfingunum. Ég náði að bæta punkta stöðu mína í stórsvigi á einum af fyrstu mótunum vetrarinns. Ég keppti svo í Heimsbikarnum fyrir jólafrí í hraðagreinunum og í Evrópubikarnum og Heimsbikarnum eftir jól. Í febrúar 2006 fór ég svo á Ólympíuleikana í Tórínó á Ítalíu. Þar náði ég mínum besta árangri á ferlinum. Varð í 23. sæti bæði í bruni og risasvigi og 28.sæti í kombi (samanlagt svig og brun). Þessi árangur var framar mínum björtustu vonum enda bara búin að skíða í 6 mánuði eftir langt hlé vegna meiðslanna. Mér hlaust aftur sá heyður að bera fána Íslands við opnunarhátíð leikanna. Ég endaði svo veturinn á þreföldum Íslandsmeistaratittli þar sem ég vann svig, stórsvig og alpatvíkeppni. Ég var einnig valin skíðakona ársinns 2005 milli jóla og nýárs.
Tímabilið 2006/2007:
Vorið og sumarið 2006 æfði ég þrek af fullum krafti og hef sennilega aldrei verið í eins góðu formi. Svo æfði ég fótbolta með kvennaliði Magna frá Grenivík mér til skemmtunar framan af sumri. Hnéið hefur verið til friðs að mestu leyti og er orðið eins gott og það verður úr þessu. Það hefur ekkert verið að trufla mig á skíðum en annað slagið bólgnað aðeins eftir erfiðar þrekæfingar. Ég og Skíðasamband Íslands gerðum samning við Sænska landsliðið um að æfa með þeim tímabilið 2006-2007. Skiðaæfingarnar um haustið gengu mjög vel og samstarfið við Svíana var frábært. Mér var strax tekið sem einni af liðinu bæði af þjálfurum og keppendum. Skipulaggningin hjá þeim er mjög góð og hver dagur á skíðum skilaði árangri. Ég keppti næstum því bara í Heimsbikarnum þennan vetur í bruni og risasvigi en prógrammið var þétt og því nóg að gera. Fyrsta Heimsbikarmótið var í Kanada og svo rúllaði þetta áfram fram í mars. Hápunktur vetrarinns var HM í Åre í Svíþjóð í byrjun febrúar. Það gekk ágætlega þó ég hefði viljað gera aðeins betur. Þar endaði ég í 26. sæti bæði í bruni og risasvigi. Ég var ekki alveg nógu sátt við árangur vetrarinns í heildina. Ég hafði sett mér það markmið að ná topp 30 í Heimsbikarnum en tókst það ekki. Ég náði hins vegar að verja Íslandsmeistara titlana og endaði sem þrefaldur Íslandsmeistari annað árið í röð. Milli jóla og nýárs var ég valin Skíðakona ársinns 2006 og rétt eftir áramót var ég valin Íþróttamaður Akureyrar 2006 sem var mikill heiður.
Tímabilið 2007/2008:
Í lok síðasta tímabils fékk ég að vita að ég gæti ekki æft áfram með sænska landsliðinu vegna breytinga hjá þeim í skipulaggningu o.fl. Ég og fleiri reyndum að finna eitthvað lið til að æfa með þetta tímabil en ekkert gekk. Að lokum var ég farin að hallast að því að ráða þjálfara og var þá með einn sérstakan mann í huga. Ég hafði samband við Hauk Bjarnason sem er fremstur Íslenskra þjálfara og þó víða væri leytað. Að lokum náðum við samkomulagi um að hann myndi þjálfa mig út tímabilið.
Haukur hefur búið í Noregi í nær 20 ár og unnið bæði með Norska og Sænska landsliðinu fyrir utan það að hafa þjálfað Kristinn Björnsson, okkar allra besta skíðamann, svo eitthvað sé nefnt. Ég þekki Hauk vel og hann hefur meðal annars séð um þrekæfingar prógrömm fyrir mig öll sumur síðan ég kláraði skólann í Geilo en hann var einnig þjálfarinn minn þar fyrsta árið.
Sumarið gekk mjög vel. Við fórum upp á jökul í Noregi um mánaðarmótin maí-júní og svo var erfitt 6 vikna þrekæfingar prógramm sett í gang þar sem ég æfði 10-12 sinnum í viku. Eftir það fórum við aftur á skíði en þá í Sviss. Við vorum ca. 30 daga upp á jöklum í Sviss með 5-8 daga pásu á milli en þá fór ég heim og æfði þrek. Eftir þessa törn tókum við tvær og hálfa viku pásu frá skíðunum til að æfa þrek á fullu.
Nú er kominn október og við eigum eftir að vera meira og minna á skíðum þangað til í vor. Planið er að taka þátt í fyrsta Heimsbikarmóti vetrarinns en það er stórsvigsmót í Sölden núna í lok þessa mánaðar. Það er meira gert til að komast í keppnis gírinn áður en ég fer til Kanada þar sem fyrsti Heimsbikarinn í hraðagreinum fer fram. Ég er búin að setja inn keppnisplanið mitt fram að jólum og hægt er að skoða það hér til vinstri á síðunni. Það er ekkert stórmót í vetur en fókusinn verður á Heimsbikarmót og Evrópubikarmót í hraðagreinum.